மழை, மழை, மழை,

     மழை எங்களுக்கு வேண்டும்.        

மழை, மழை, மழை,

மழை வேண்டுமென்று நாங்கள் வேண்டுகிறோம். 

 

மழை, மழை, மழை,

       மழை எங்களுக்கு தேவை          

மழை, மழை, மழை,

                       மழைக்காக நாங்கள் பிரார்த்திக்கிறோம்.                ஸ்ரீஅன்னை.

 

பிரார்த்தனை.

 

இறைவனது அருள்.

 

இறைவனது அருள் நம்மால் அளவிட்டு அறிய முடியாத ஒன்று ஆகும். நமது மூளையைக் கொண்டு வகுக்கக்கூடிய எந்த நிபந்தனைக்கும் அது கட்டுப்பட்டது அல்ல. பொதுவாக ஒரு அழைப்பு, ஆர்வம், சைத்திய புருஷனின் தீவிரம் இவையே அருளை விழிக்கச் செய்யலாம் எனினும் சில சமயங்களில் அது போன்ற எவ்விதமான காரணங்கள் எதுவும் இல்லாத போதும் அருளானது தானாகவே செயல்படுகிறது.

 

அருள் சில சமயங்களில் ஒருவன் பெறத் தகுதி இல்லாத அல்லது அவ்வாறு தோன்றுகின்ற பயன்களை அளிக்கக் கூடும். ஆனாலும் நீ அதை ஒரு உரிமையாகவும், சலுகையாகவும் அருளைக் கோர முடியாது. அப்படிக் கோர முடிந்தால் அது அருளாக இருக்க முடியாது. நாம் கத்தினால் போதும் உடனே அருளின் பதில் வந்தாக வேண்டும் என்று உரிமை கொண்டாட முடியாது.

 

மேலும் அருள் தலையிடும் முன் எபொழுதும் வெளியே தெரியாத நீண்ட தயாரிப்பு நடந்து இருப்பதை நான் பார்த்து இருக்கிறேன். அது மட்டுமன்று, அருள் தலையிட்ட பின்பும் எல்லா விஷயத்திலும் போலவே இதிலும் பூரண சித்தியை அடையும் வரை தான் பெற்றதை இழந்து விடாமல் இருக்கவும், அதை அபிவிருத்தி செய்யவும் நிறைய வேலை செய்ய வேண்டிய திருக்கும். பூரண சித்தி அடைந்த பின் உழைப்பு முடிந்து விடுகிறது; நீ பெற்றதை அதன் பிறகு இழக்க மாட்டாய். ஆனால், அதற்கு முன் ஏதாவது ஒரு தவம் இல்லாமல் இது முடியாது.

 

மனித மனம் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் அருள் வேலை செய்ய வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை. பொதுவாக அருள் அப்படி வேலை செய்வதும் இல்லை. அது, அதனுடைய "புரிந்து கொள்ள முடியாத" வழியில் வேலை செய்கிறது. முதலில் அது திரைக்குப் பின் வேலை செய்வதே வழக்கம். எதையும் வெளிப்படுத்தாமல், எல்லாவற்றையும் ஆயத்தம் செய்யும்; பின்னால் அது வெளிப்படுத்தக் கூடும். ஆனால், என்ன நிகழ்கிறது? என்று சாதகனுக்குப் புரிவது இல்லை.

 

இறுதியில் அதற்குரிய திறனைப் பெற்ற பின் அவன் நடப்பதை உணரவும், புரிந்து கொள்ளவும் செய்வான்; புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கவாவது செய்வான். சிலர் தொடக்கத்தில் இருந்தே அல்லது வெகு விரைவில் அருள் செயல்படுவதை உணரவும் புரிந்து கொள்ளவும் செய்கிறார்கள். ஆனால், அது சாதாரணமாக நடப்பதுய் இல்லை.

 

இறைவனது அருள் பற்றிய ஒரு விஷயம் சொல்ல நினைக்கிறேன். ஏனெனில் அது, "தெய்வப் பகுத்தறிவு என்று சொல்லக் கூடியது என்றும், அது ஏறத்தாழ மனித அறிவைப் போல வேலை செய்யும்" என்றும் நீ கருதுவதாகத்தெரிகிறது. அது அப்படி அன்று. மேலும் அருள் தன்னை அணுகுவோர் எல்லோர் விஷயத்திலும் ஒன்று போல செய்யப்பட்டு எல்லாப் பிரார்த்தனைகளையும் நிறைவேற்றி வைக்கும் என்று சொல்ல முடியாது. அருளானது எல்லோருக்கும் பொதுவான செயல்பாடுடைய ஒரு தெய்வ இரக்கமும் அன்று.

 

அருளானது நீதிமான்களைத் தேர்ந்து எடுத்து, பாவிகளை விலக்குவது இல்லை. இறைவனது அருள் நீதிமான்களுக்கும் வரலாம். அவ்வாறு வந்து 'தாங்கள் நீதிமான்கள் என்னும் அவர்களுடைய ஆணவத்தில் இருந்து அவர்களை குணப்படுத்தி இவற்றிற்கெல்லாம் அப்பால் உள்ள தூய உணர்விற்கு' அவர்களை அழைத்துச் செல்லும். அருள் எல்லா விதிகளுக்கும்-பிரபஞ்ச நியதிக்கும் கூட-மேலானது ஆகும். இருப்பினும் அது எந்த விதிமுறையும் இன்றி கண்மூடித்தனமாக செயல்படவும் செய்யாது.

 

ஆனால், அதன் விதி முறைகள் வேறு, பார்வைகளும் வேறு ஆகும். அது பொருட்களையும், மனிதர்களையும், சரியான நேரங்களையும், காலங்களையும் வேறு கண் கொண்டு மனதிற்கோ, வேறு சாதாரண ஆற்றல்களுக்கோ இல்லாத வேறொரு பார்வையில் இருந்து பார்க்கிறது. அடிக்கடி தடித்த திரைகளுக்குப் பின்னால் அருளை ஏற்பதற்கான தயாரிப்பு நடக்கிறது. அத் தயாரிப்பு நடக்கும் முறையை மனதினால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அருள் செயல்படுவதற்கு ஏற்ற பக்குவம் உண்டானதும், அருளானது தானே செயல்படுகிறது.

 

மூன்று ஆற்றல்கள் இருக்கின்றன: அவை 1) பிரபஞ்ச நியதி, கர்ம நியதி முதலியவை 2) இறைவனது காருண்யம். இது பிரபஞ்ச நியதியான வலையிலுள்ள எத்தனை பேரை எட்ட முடியுமோ அத்தனை பேருக்கும் உதவுகிறது. 3) இறைவனது அருள் ஆகும். மற்ற இரண்டின் செயல் முறையைப் புரிந்து கொள்வதை விட இதன் செயல் முறையைப் புரிந்து கொள்வது மிகவும் கடினம். அதே சமயம் அவை இரண்டையும் விட அதிகமானதும், தடுக்க முடியாததுமான ஆற்றலுடன் அருளானது வேலை செய்கிறது.

 

இறைவனைப் பற்றிய மனக் கருத்துகளுக்கு அவன் எப்படி இருக்க வேண்டும்? எப்படி செயல்படக் கூடாது, என்பன போன்ற நமது கருத்துகளுக்கு எவ்விதமான மதிப்பும் கிடையாது. அப்படி இருப்பின் அவை தடையாகவே இருக்க முடியும். இறைவனைத் தவிர வேறு எதற்கும் எவ்விதமான மதிப்பிபும் இல்லை. உன்னுடைய உணர்வு இறைவனைத் தழுவும் போது இறைவன் எத்தகையவன் என்பதை உன்னால் உணர முடியுமே தவிர அதற்கு முன்னால் முடியாது.

 

இறைவனைப் பார்க்க வேண்டும், சந்திக்க வேண்டும், அவனுடைய ஒளியை, சாந்நித்தியத்தை, அன்பை, ஆனந்தத்தை உணர வேண்டும் இதுவே முக்கியமானது. ஆன்மிக ஆர்வ விஷயம் எப்பொழுதும் அப்படித்தான் - அதுவே ஆன்மிக வாழ்வின் விதி ஆகும். 

                                                           பகவான் ஸ்ரீஅரவிந்தர்.

 

கருணையும், கர்ம வினைகளும்.

 

ஒரு செயலுக்கு எப்பொழுதும் ஒரு விளைவு உண்டு. அந்த விளைவு இன்னொரு விளைவை உண்டாக்குகிறது. இது இப்படியே தொடர்ந்து செல்கிறது... அந்த விளைவு தப்பாது; அதுதான் பிரபஞ்ச நியதி ஆகும். உன்னுள் ஒரு தீய எண்ணம் தோன்றினால் அதற்கு ஒரு விளைவு உண்டாகும். அந்த விளைவிற்கு இன்னொரு விளைவு உண்டாகும். அருளின் தலையீடு இல்லாமல் உன்னால் அவ்விளைவில் இருந்து தப்ப முடியாது.

 

அவற்றை எல்லாம் மாற்றக் கூடிய சக்தி உள்ளதையே அருள் என்கிறோம். அருள் ஒன்றினால்தான் அதைச் செய்ய முடியும். பிரபஞ்ச நீதி மிகவும் கண்டிப்பானது. மிகவும் பயங்கரமானது. அதனுள் புகுந்து விட்ட பின் நீ வெளியே வர முடியாது. நீ பூமியில் பிறந்த உடனேயே அந்த நீதிக்கு உட்பட்டவனாக ஆகிவிடுகிறாய். உலக வாழ்வு முழுவதுமே அப்படித்தான், அந்த முறையில்தான் அமைக்கப்பட்டு உள்ளது.

 

நீ செய்யும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும், நீ சொல்லும் ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும், நீ எண்ணும் ஒவ்வொரு எண்ணத்திற்கும், நீ உணரும் ஒவ்வொரு உணர்ச்சிக்கும் ஒரு விளைவு உண்டு. இந்த விளைவு இன்னொரு விளைவை உண்டாக்கும். அது அப்படியே தொடரும்.. நடைமுறை நோக்கில் பேசுவதானால் உதாரணங்கள் கொடுத்து, 'நீ இதைச் செய்தால் தானாகவே அது இத்தகைய விளைவை உணடாக்கும்' என்று சொல்லலாம்.

 

உதாரணமாக, மனிதர்களால் அமைக்கப்பட்ட சமுதாயங்களில் நீ ஒரு குற்றம் செய்தால், உனது குற்றத்திற்காக நீ தண்டிக்கப்படுவாய். நீ தவறு செய்யும் போது உனது மனசாட்சியே உன்னை வருத்தும். மனிதன் இயற்றியுள்ள சட்டப்படி, சட்டம் தெரியாமல் இருப்பது என்பது ஒரு சாக்கு ஆகாது. உனக்கு சட்டம் தெரியாமல் இருந்தால் கூட உனக்குரிய தண்டனை கிடைக்கும். இயற்கையிலும் அப்படித்தான்.

 

அது விஷம் என்பது தெரியாமல் நீ விஷத்தை உணடாலும் அதற்குரிய பலன் ஏற்படவே செய்யும். இப்போது உனக்குப் புரிகிறதா? ...அருள் தலையிட்டால் அன்றி, அருள் எல்லாம் செய்ய வல்லதாக இருப்பதால் அதனால் எதையும் மாற்ற முடியும். அதைத்தான் விளக்கி கூறி இருக்கிறேன். ஆனால், அருள் இல்லாவிட்டால் நம்பிக்கைக்கே இடம் இல்லை. மனித மனதின் துயரங்களுக்கு எல்லாம் இந்த அஞ்ஞானமே மாறாத காரணமாக இருக்கிறது.   ஸ்ரீஅன்னை. 

 

சாவித்திரி-சமாதி தரிசனம்.

 

சாவித்திரியைப் படிப்பது அறிவை வளர்த்துக் கொள்வதற்கும், ஆழ்ந்த உண்மைகளைப் புரிந்து கொள்வதற்கும் ஆகும். சமாதிக்குப் போய் ஒருமுனைப்படுவது பக்தியில் வளர்வதற்கும், பகவான் ஸ்ரீஅரவிந்தரிடம் தொடர்பு கொண்டு இருந்து அவருடைய உதவியைப் பெறுவதற்கும் பயன்படுகிறது.                                 ஸ்ரீஅன்னை.