பிரார்த்தனை.                

 

மழை, மழை, மழை,

மழை எங்களுக்கு வேண்டும்.        

மழை, மழை, மழை,

மழை வேண்டுமென்று நாங்கள் வேண்டுகிறோம். 

 

மழை, மழை, மழை,

    மழை எங்களுக்கு தேவை          

மழை, மழை, மழை,

                    மழைக்காக நாங்கள் பிரார்த்திக்கிறோம்.                ஸ்ரீஅன்னை.

 

In every act and word of mine

Decent, O Lord, and abide!

All grime within me undivine

Go out forever from my side

 

எனது இனிமை நிரம்பிய இறைவனே! எனது பக்தி உன் மேல் ஆர்வமுறும் தீவிரத்தை என்னவென்று சொல்வேன்..? உனது திவ்விய அன்பாகவே நான் மாறி விட அருள் செய்வாயாக. ஒவ்வொரு உயிர்களிடமும் இந்த அன்பு ஆற்றல் வாய்ந்ததாக, வெற்றிகரமாக விழித்து எழட்டும். நான் இப்புவி முழுவதையும் கவிழ்ந்து கொள்ளும் அன்புப் போர்வையாகி, எல்லோருடைய இதயங்களிலும் உள்ளே புகுந்து, ஒவ்வொருவர் செவியிலும் நம்பிக்கை, சாந்தி ஆகிய உனது தெய்வீக செய்தியை சொல்லட்டும்.       

                                                             ஸ்ரீஅன்னை.

 

இறைவன் நம்மிடமிருந்து விலகிச் செல்ல முடியுமா?

 

அது நடக்க முடியாத ஒன்று ஆகும். ஏனெனில், ஏதாவது ஒன்றில் இருந்து இறைவன் விலகி விட்டால் அது உடனே நொறுங்கி விழுந்து விடும், அது இருக்காது. இன்னும் தெளிவாகச் சொல்வதென்றால் இறைவன் ஒருவனே அனைத்திற்கும் ஆதாரம்.

 

இறைவன் விலகிச் செல்கிறான் என்றால் அவன் பிரபஞ்சத்தில் இருந்து விலகிச் செல்கிறான் எனப் பொருள் ஆகும். அப்பொழுது பிரபஞ்சம் என்ற ஒன்று இருக்காது. (உனக்குப் புரிவதற்காக இவ்வாறு சொல்கிறேன், அது நடக்க முடியாத ஒன்று ஆகும்.) மனிதர்கள் இறைவனிடம் இருந்து விலகிச் செல்லலாம், அடிக்கடி அவ்வாறு செய்கிறார்கள். ஆனால் இறைவன் மனிதர்களிடம் இருந்து விலகிச் செல்வது என்பது நடக்க முடியாத ஒன்று.

                                                                     ஸ்ரீஅன்னை.

 

வீரம், அன்பு, அற்பத்தனம், சுயநலம், பெருந்தன்மை, தாராளம் ஆகிய குணங்களுக்கு ஸ்ரீஅன்னை பொருத்தமான விளக்கங்களை  அளித்து உள்ளார்.

 

வீரம் எனப்படுவது எந்த வகையிலும் அச்சம் என்பது அறவே இல்லாமல் இருத்தல் ஆகும்.

அன்பு என்பது எந்தப் பிரதி பலனையும் எதிர்பாராமல் தன்னைக் கொடுத்து விடுவது ஆகும்.

 

அற்பத்தனம் எனப்படுவது இலாப, நஷ்டம் பார்ப்பதும் தன்னிடம் இல்லாத  நற்குணங்கள் பிறரிடம் இருக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்துவதுமே ஆகும்.

சுயநலம் என்றால் தன்னை உலகத்தின் மையத்தில் இருத்திக் கொண்டு இவ்வுலகத்தில் உள்ள எல்லாம் தனது சொந்த திருப்திக்காகவே இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவது ஆகும்.

 

பெருந்தன்மை எனப்படுவது தனது சொந்த இலாப, நஷ்டங்களைப் பற்றி எண்ணாமல் இருத்தல் ஆகும்.

தாராளம் என்றால் பிறருடைய திருப்தியில் தனது திருப்தியைக்  காண்பதே ஆகும்.

                                                                     ஸ்ரீஅன்னை.

 

சைத்திய புருஷன் அல்லது அந்தராத்மா - ஸ்ரீஅன்னை.

 

மனிதனில் உள்ள சைத்திய அம்சம் ஜெனரேட்டரை விளக்குடன் இணைக்கும் மின்கம்பி போன்றது. இங்கு விளக்கு என்பது மனித உடல் ஆகும்; ஜெனரேட்டர் எனப்படுவது இறைவன் ஆவான். ஒரு மின்கம்பி செய்கிற வேலையைத்தான் சைத்திய புருஷன் செய்கிறது.

 

சடத்தில், சைத்திய அம்சம் இல்லாவிட்டால் சடத்தினால் இறைவனுடன் நேரடித் தொடர்பு கொள்ள முடியாது. சைத்திய அம்சத்தின் மூலமாகத்தான் சடத்திற்கும் இறைவனுக்கும் நேரடித் தொடர்பு சாத்தியம் ஆகிறது. ஆகவேதான் ஒவ்வொரு மனிதனிடமும், "இறைவனை நீ உன்னுள்ளே வைத்து இருக்கிறாய், நீ உன்னுள் சென்றால் போதும் அவனைக் காணலாம்" என்று சொல்ல முடிகிறது.

 

படிப்படியாக இறை உணர்விற்கும், இறைவனது சாநித்தியத்திற்கும், முடிவில் இறைவனுக்கு என அதை விழிக்கக் செய்யவே மிகவும் உணர்வற்ற இருளான சடத்தினுள் சைத்திய அம்சம் பொறுத்தப்பட்டு உள்ளது. ந்த சைத்திய புருஷனை மண்ணுலக உயிர்கள் மட்டுமே பெற்று உள்ளன. இது அவற்றின்  தனிச் சிறப்பு ஆகும். இதுவே பூமியின் சிறப்புத் தன்மையும்  ஆகும்.

 

ஆனால், மனிதனில் மட்டும்தான் இந்த சைத்திய அம்சம் அதிக உணர்வு பெற்று, நன்றாக வடிவம் பெற்று அதிக சுதந்திரமாக இருக்கிறது. அங்கு அது தனி உருவம் பெறுகிறது. அவனுள் சைத்திய அம்சம் இருப்பதனால்தான் மனிதன் ஒரு அபூர்வ ஜீவன் ஆகிறான். இந்த சைத்திய அம்சத்தின் அனுபவத்தைப் பெறுவதற்காகத்தான் இப் பிரபஞ்சத்தில் இருக்கும் பிற உலகின் ஜீவன்களும், சிறு தேவர்களும், பெருந் தேவர்களும் பகவான் ஸ்ரீ அரவிந்தர் மேல் மனம் (Over Mind) எனக் குறிப்பிடப்படும் உலகத்தை சேர்ந்த விஸ்வ தேவர்களும் கூட இப்பூவுலகில் ஒரு உடலில் வந்து பிறப்பதற்கு மிகவும் ஆவலாக உள்ளனர்.

 

இந்த சிருஷ்டி முழுவதிலும் பூமிக்கு ஒரு தனி சிறப்பு உண்டு. ஏனெனில் வேறு எந்தக் கோளையும் போல இல்லாமல் பூமி பரிணாமத் தன்மை (வளரும் தன்மை) கொண்டது. இது தனது மையத்தில் சைத்திய அம்சத்தை உடையது. இப் பூமியிலும், குறிப்பாக இந்தியா இறைவனால் தேர்ந்து  எடுக்கப்பட்ட ஒரு நாடு ஆகும்.

 

இந்த தேவர்களுக்கு மனிதர்களுக்கு இல்லாத பல நற்குணங்களும், அரும் திறமைகளும் இருக்கின்றன. ஆனால், அவர்களிடம் இந்த நேரடியான இறைவனது சாந்நித்தியம் இல்லை. அது பூமிக்கு மட்டுமே உள்ள சிறப்பு ஆகும்.  வேறு எங்கும் பார்க்க முடியாதும் கூட. உயர் உலகங்களில் வாழும் இவர்களுக்கு எல்லாம் ( Higher Mind-உயர் மன உலகங்கள், Over Mind-மேல் மன உலகங்களில் வாழும் தேவர்களுக்கு கூட ) சைத்திய புருஷன் இல்லை.

 

பிராண லோக ஜீவர்களுக்கும், சைத்திய புருஷன் என்பது கிடையாது. அது இல்லையே  என்று அவர்கள் வருந்துவதும் இல்லை. அது வேண்டும் என்று விரும்புவதும் இல்லை. அவர் களும் தங்கள் மூலத்தில் நேரே இறைவனிடம் இருந்துதான் இறங்கினார்கள். அது அவர்களின் மூலத்தில், அது நடந்தது எப்போதோ, ஆனால் இப்போது அவர்களுக்கு இறைவனுடன் நேரடியான தொடர்பு இல்லை. அவர்களுக்கு சைத்திய புருஷனும் இல்லை.

 

இந்த நிலைமையில் அவர்கள் தங்களை மாற்றிக் கொண்டால் அவர்களில் ஒன்றும் மிஞ்சாது.  ஏனெனில் அவர்கள் முழுவதுமாக (இறைவனுக்கு) எதிரான இயக்கத்திலேயே ஆக்கப்பட்டு  உள்ளனர். அவர்கள் முற்றிலும் தன் முனைப்பு, ஆணவம் மூலத்தில் இருந்து பகைத்துப் போதல் தூயவை, அழகானவை, பெருந்தன்மை உடையவை, அனைத்தின் மீதும் ஒரே இகழ்ச்சி ஆகிய தன்மைகளால் ஆனவர்கள்.

 

மிக அபூர்வமாக அவர்களில் யாராவது மாற விரும்பினால் உடனே செய்யும் காரியமாவது, ஓர் உடலில் வந்து இப் பூமியில் பிறந்து விடுவதே ஆகும். மற்றவர்கள் இவ்வாறு பூமியில் வந்து பிறப்பதை விரும்புவது இல்லை. காரணம், பிறவி அவர்களுக்கு எல்லைகளைப் போட்டு விடுகிறது; கட்டுகளுக்கு உள்ளாகிறது என்பதனால்தான் ...

 

இதை நான் அடிக்கடி மனிதரிடம் சொல்ல விரும்பவில்லை; ஏனெனில், அவன் ஏற்கனவே தன்னை பற்றி மிகவும் உயர்வாக எண்ணிக் கொண்டு இருக்கிறான். அதை நானும் தூண்டிவிடத் தேவை இல்லை. ஆனாலும், இது உண்மை; ஆகவே, நான் அதனைச் சொல்லியாக வேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது. அதாவது, சைத்திய புருஷனை உடையவனாக இருக்கும் அபூர்வ குணத்தை மனிதன் பெற்று இருக்கிறான்.

 

ஆனால், உண்மையைச் சொல்லப் போனால், மனிதன் இந்த திவ்விய சாந்நித்தியத்தைப் நடத்தும் முறையைக் கவனிக்கும் போது, அவன் இதனை நன்றாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டதாகவோ, அது ஒரு பெரிய சம்பத்து என்று கருதிப் போற்றுவதகவோ தெரியவில் லை. மனிதன், தன்னிடமுள்ள சைத்திய புருஷனைவிட, தனது மனக் கருத்துகளை, தனது பிராண ஆசைகளை, தன்னுடைய உடலின் பழக்கங்களை அதிகமாகப் போற்றுகிறான்.