பிரார்த்தனை.                

 

மழை, மழை, மழை,

மழை எங்களுக்கு வேண்டும்.        

மழை, மழை, மழை,

மழை வேண்டுமென்று நாங்கள் வேண்டுகிறோம். 

 

மழை, மழை, மழை,

    மழை எங்களுக்கு தேவை          

மழை, மழை, மழை,

                    மழைக்காக நாங்கள் பிரார்த்திக்கிறோம்.                ஸ்ரீஅன்னை.

 

இந்திய இளைஞர்களுக்கு ...

இந்தியா அழிந்து போகாமல், உலகில் அதற்கென விதிக்கப்பட்ட வேலையைச் செய்ய வேண்டுமென்றால், நமது முதல் தேவை இந்திய இளைஞர்கள் சிந்திக்க தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

 

எல்லாப் பொருள்களைப் பற்றியும் சிந்திக்க வேண்டும். சுதந்திரமாக சிந்திக்க வேண்டும். பயன் தரும் வகையில் சிந்திக்க வேண்டும். பொருட்களின் மேற்பரப்பில் நின்று விடாமல் அவற்றின் மையத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். ஆராயாமல், விருப்பு-வெறுப்பு கொண்டு முடிவு செய்யாமல், போலி வாதங்களையும், தப்பான எண்ணங்களையும் கூரிய வாள் கொண்டு வெட்டித் தள்ளி விடவேண்டும்.

 

எல்லாவிதமான மூட நம்பிக்கைகளையும் பீமனின் கதாயுதத்தால் தாக்கி தவிடு பொடி ஆக்கி விட்டு சிந்திக்க வேண்டும். குழந்தையை அளவுக்கு அதிகமான ஆடை களால் மூடி வைப்பது போல நமது மூளையைச் சுதந்திரமாக சிந்திக்க விடாமல் இனியும் தடை செய்து வைத்திருக்கக் கூடாது.

 

தேவர்களைப் போல சுதந்திரமான, கட்டற்ற இயக்கத்தை அது மீண்டும் பெறட்டும். நுணுகி ஆராயும் திறனுடன், பாரத மூளைக்கே உரிய விரிவான ஆட்சியையும், தலைமையையும் அது பெறட்டும். தனது உண்மையான ஆற்றலை உணர்ந்து கொள்ள பழகிக் கொண்டால், தனது மதிப்பை நன்கு புரிந்து கொண்டால் அந்நிலையை எளிதில் மீண்டும் அடைந்து விடலாம்.

 

அதனால் தனது தளைகளை முழுவதுமாக களைந்து எறிய முடியாவிட்டால் உரலில் கட்டுண்ட பால கிருஷ்ணனைப் போல உரலையும் மற்றும் எல்லாவற்றையும் சேர்த்து இழுத்துக் கொண்டு செல்ல வேண்டி இருக்கும். இலட்சிய முன்னேற்றத்திற்கு தடைகளான மத்திய காலத்தில் இருந்து வந்த கண்மூடித்தனமான தப்பெண்ணங்கள், தலைக்கனம் கொண்ட தற்கால பிடிவாத கொள்கைகள் ஆகிய இரு மரங்களையும் வேரோடு பிடுங்கி எறிந்து கொண்டு முன்னேறிச் செல்ல வேண்டும்.

 

பழைய அடிப்படைகள் எல்லாம் உடைந்து போயின. ஒரு பெரிய கொந்தளிப்பின், ஒரு பெரிய மாற்றத்தின் வெள்ளத்தின் இடையில் சிக்கி அப்படியும் இப்படியும் ஆடிக் கொண்டு இருக்கிறோம். மிதந்து வரும் பழைமை என்ற பனிக்கட்டிகளைப் பிடித்துக் கொண்டு தொங்குவதில் பயன் ஏதும் இல்லை. அவை வெகு விரைவிலேயே உருகி, தங்களைத் தஞ்சம் புகுந்தவர்களை ஆபத்தான தண்ணீரில் தத்தளிக்கும்படி விட்டு விடும்.

 

கடலும் அல்லாத கெட்டியான தரையும் அல்லாத சதுப்பு நிலமான கைமாறிய மேல் நாட்டு நாகரீகத்தின் மோகத்தில் போய் இறங்குவதில் பயன் இல்லை. அங்கு போனால் பரிதாபமான அழுக்கான சாவுதான் நமக்குக் கிடைக்கும். அவை எல்லாம் சரியான வழியும், யோசனையும் ஆகாது. நாம் நீந்தக் கற்றுக் கொண்டு அந்தத் திறமையை பயன்படுத்தி மாறாத உண்மை என்ற மரக்கலத்தை பிடிக்க வேண்டும். யுகம், யுகமாய் நிலைத்து நிற்கின்ற பாறையில் மீண்டும் போய் இறங்க வேண்டும்.

 

குறி இல்லாது இங்கொன்றும், அங்கொன்றுமாய் தேர்ந்து எடுத்து, பெயரே இல்லாத ஒரு கூட்டுக் கறி பண்ணி, 'இது கிழக்கும், மேற்கும் ஒருங்கிணைந்து விட்டன' என்று மார் தட்டவும் வேண்டாம். எங்கிருந்து வந்ததாக இருந்தாலும் அதை அப்படியே  ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது. எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து பார்த்து சுதந்திரமாக நமது சொந்த முடிவுக்கு வர வேண்டும்.

 

இப்படிச் செய்வதால் நாம் நமது இந்தியத் தன்மையை இழந்து விடுவோம் என்றோ, இந்து மதத்தைக் கைவிட வேண்டிய அபாயத்தில் மாட்டிக் கொண்டு விடுவோம்  என்றோ அஞ்சத் தேவை இல்லை. உண்மையாகவே நாம் சுயமாக சிந்தித்தால் இந்திய நாடு தனது இந்தியத் தன்மையை இழக்கவோ, இந்து மதம் தனது பெருமையை இழக்கவோ வேண்டிய சூழ்நிலை நேராது.                பகவான் ஸ்ரீ அரவிந்தர்.

 

 

பரிட்சைகளில் மாணவர்கள் ஏமாற்றுவது ஏன்?

 

ஒரு ஆசிரியர் தேர்வுகளின் போது மாணவர்கள் தவறு செய்வதையும், ஏமாற்றுவதையும்  எடுத்துக் கூறி  இந்தக் கோணல்களுக்குக் காரணம் என்ன? அதனைப் போக்குவது எப்படி? என ஸ்ரீ அன்னையிடம் கேட்டார்.

 

இதற்கு ஸ்ரீ அன்னை மென்முறுவலுடன், "இதில் புரிந்து கொள்ளக் கஷ்டமான விஷயம் ஒன்றும் இல்லை. பெரும்பாலான மாணவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தாரின் வற்புறுத்தல்களாலும், பழக்க வழக்கம், அந்தந்த காலத்து கருத்துக்கள் இவற்றிற்குக் கட்டுப்பட்டுதான் படிக்கிறார்கள்.

 

கல்வி கற்க வேண்டும், புதியனவற்றை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசை அவர்களுக்குக் கிடையாது. படிப்பதற்கான அவர்களுடைய நோக்கம் சீர்திருந்தும் வரையில், புதியனவற்றை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற சிந்தனையுடன் படிக்காத வரையில் தங்களது வேலையை எளிதாக்கி கொள்ளவும், மிகக் குறைந்த முயற்சியில் தேறுவதற்கு என்ன ஏமாற்று வேலை வேண்டுமானாலும் செய்வார்கள்.

 

மேலும் மாணவர்களிடையே படிப்பு சம்பந்தமான சரியான நோக்கம் சரியான சங்கற்பம் இவை வளருவதற்கு இந்த சூத்திரத்தை ஒவ்வொரு நாளும் நுறு தடவை, ஆயிரம் தடவை அவர்கள் சொல்லி வரும்படி பழக்க வேண்டும். மாணவர்களுக்குள் அது ஒரு உயிருள்ள அதிர்வாக மாறி விட வேண்டும்" என அதனை போக்குவதற்கு உரிய வழியை சொன்னார்.

 

ஸ்ரீஅன்னை அந்த சூத்திரத்தை மாணவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் சொல்லக் கூடிய வகையில் ஒரு உறுதி மொழி வடிவில் சொன்னார்.

 

"எங்கள் குடும்பத்திற்காகவோ, உயர் பதவிக்காகவோ, பணம் சம்பாதிக்கவோ, சான்றிதழ்கள் பெறவோ நாங்கள் படிக்கவில்லை. படிப்பதற்காக, புதியனவற்றை அறிந்து கொள்வதற்காக, உலகைப் புரிந்து கொள்வதற்காக, அதனால் கிடைக்கும் இன்பத்திற்காகவே நாங்கள் படிக்கிறோம்."

 

மாணவர்கள் தினசரி சொல்ல வேண்டிய உறுதி மொழி இதுதான்.