பிரார்த்தனை.                

 

மழை, மழை, மழை,

மழை எங்களுக்கு வேண்டும்.        

மழை, மழை, மழை,

மழை வேண்டுமென்று நாங்கள் வேண்டுகிறோம் 

 

மழை, மழை, மழை,

மழை எங்களுக்கு தேவை          

மழை, மழை, மழை,

மழைக்காக நாங்கள் பிரார்த்திக்கிறோம்.                ஸ்ரீஅன்னை.                            

 

எனது இறைவனே,

 

துக்கப்படுபவர்கள் எல்லோரும் சந்தோஷப்படட்டும்; கொடியவர்கள் எல்லோரும் நல்லவர்கள் ஆகட்டும்; நோயாளிகள் எல்லோரும் உடல் நலன் பெறட்டும். உனது தெய்விக அன்பு இந்தக் கருவியின் மூலமாக வெளிப்படுவது தொடர்பாக என்னுள் ஒரு ஆர்வம் உருப்பெற்றது.

 

ஒரு குழந்தை தன் தந்தையிடம் தான் கேட்டது கிடைக்கும் என்ற நிச்சயத்துடன் ஒன்றைக் கேட்பது போல் இருந்தது. ஏனெனில் நான் கேட்ட போது அது கிடைக்கும் என்ற திட நம்பிக்கை என்னிடம் இருந்தது. அது எனக்கு அவ்வளவு எளிதாகத் தோன்றியது. அது எவ்வாறு சாத்தியம் ஆகும் என்பதை நான்  மிகத் தெளிவாக என்னுள் உணர்ந்தேன்.

 

விருப்பம் இல்லாமல் அஞ்ஞானப் போராட்டத்தில் சிரமப்பட்டுக் கொண்டும், துன்பப்பட்டுக் கொண்டும் இருப்பதை விட மகிழ்ச்சியில் இருந்து அதிக மகிழ்ச்சிக்கும், அழகில் இருந்து அதிக அழகிற்கும் வளர்வது அதிக இயற்கையாகவும் அதிகப் பயன் உள்ளதாகவும் இல்லையா? உனது திவ்விய அன்பின் தீண்டுதலால் இதயம் சுதந்திரமாக மலர்வதற்கு நீ அனுமதித்தால் இந்த திவ்விய மாற்றம் எளிது, தானாகவே வந்து விடும். 

 

எம் பெருமானே! உனது கருணையின் வாக்குறுதியாக நீ இதை அருள மாட்டாயா? ஒரு குழந்தையின் நம்பிக்கையுடன் இந்த மாலை வேளையில் என் இதயம் உன்னை இறைஞ்சுகிறது.

                                                      ஸ்ரீஅன்னை.

ஜனவரி 14, 1917, தியானமும் பிரார்த்தனையும்.

 

 

சிந்தனைப் பொறிகள்.

 

பகைச் சக்திகள் எல்லாம் பொதுவாக நமக்கு வெளியில் இருந்து வருகிறதா அல்லது நம் உள்ளே இருந்து வருகின்றதா?

 

பகைச் சக்திகள் உள்ளே இருந்து வருவதாக நீ நினைகிறாய் அல்லது உணர்கிஏறாய் என்றால் அதன் பொருள் இதுதான்; நீ அவற்றுக்கு திறந்து இருந்ததால்தான் அவை உனக்குத் தெரியாமல் உன்னுள் புகுந்து குடிகொண்டு விட்டன. எல்லாப் பொருட்களின் உண்மையான இயல்பும் இசைவே ஆகும்.

 

ஆனால் சில உலகங்களில் சீர்குலைவு ஏற்பட்டு, பகைமையும், விகாரமும் உண்டாகின்றன. இப்படிப்பட்ட சீர்குலைந்த உலகங்களால் நீ அதிகம் ஈர்க்கப்பட்டால் நீ அங்குள்ள ஜீவர்களின் நண்பன் ஆகிவிடுவாய். அவற்றுக்கு முழுமையாக பதில் அளிப்பவனாகவும் மாறி விடுவாய். இது நடக்கக் கூடிய ஒன்றுதான்.

 

ஆனால் இது நல்ல நிலைமை அல்ல. அப்போது உன் உணர்வு உடனடியாக குருடானதைப் போல் ஆகி விடும். உண்மைக்கும், பொய்மைக்கும் வித்தியாசம் தெரியாமல் போய் விடும். எது பொய், எது பொய் இல்லை? என்பது கூட உனக்குத் தெரியாது.

 

எப்படியும் பகைச் சக்திகளின் தாக்குதல் வரும் போது அது வெளியே இருந்து வருவதாக கருதி ''இது நான் அல்ல, இதற்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லை'' என்று சொல்வதே புத்திசாலித்தனமான செயல் ஆகும். கீழ் இயல்பின் தூண்டுதல்கள், ஆசைகள், மனதின் சந்தேகங்கள், கேள்விகள் எல்லாவற்றையும் நீ இதே முறையில்தான் சந்திக்க வேண்டும்.

 

அவை நீயேதான் என்று கருதினால் அவற்றை எதிர்ப்பது மேலும் கடினமாகிறது. ஏனென்றால் அப்பொது உன் இயல்பையே நீ வெல்ல வேண்டி இருப்பதாக உணர்கிறாய். அது ஒரு போதும் எளிது அல்ல. ''இல்லை, இது நான் அல்ல, இதோடு நான் சம்பந்தப்பட மாடேன்'' என்று உன்னால் சொல்ல முடிந்தால் அவற்றைத் துரத்துவது சுலபம் ஆகிறது.                                           ஸ்ரீஅன்னை.

 

எது உள்ளே இருகிறது, எது வெளியே இருக்கிறது? என்று பிரிக்கும் கோட்டை எங்கு போடுவது?

 

அந்தக் கோடானது மிகவும் வேறுபடக் கூடியது ஆகும். அதனை உனக்கு மிக பக்கத்திலோ அல்லது மிகவும் தூரத்திலோ உனது விருப்பப்படி நீ போட்டுக் கொள்ளலாம். நீ எல்லாவற்றையும் உன் மேல் சுமத்திக் கொண்டு இவை எல்லாம் உன் மெய்யான ஜீவனின் அங்கமாகும், பாகமாகும் என்று உணரலாம் அல்லது அவற்றை உனது தலை முடி அல்லது நகத்தின் துண்டை வீசி எறிவதைப் போல வீசி எறியலம். அவற்றால் பாதிக்கப்படாமல் இருக்கலாம்.

 

சில மதங்களைச் சேந்தவர்கள் தமது முடி அல்லது நகத்தின் ஒரு பாகத்தைக் கூட விட்டுப் பிரிய மாட்டார்கள். ஏனென்றால் அப்போது தமது தனித்தன்மையில் இருந்து எதையோ இழந்து விடுவதாக எண்ணி அவர்கள் பயப்படுவார்கள். தன் உணர்வை இந்த உலகத்தைப் போல் அகன்றதாக விரிந்து பரவச் செய்யும் திறமை கொண்டவர்கள் தாமே உலகமாக ஆகி விடுகிறார்கள்.

 

ஆனால் வரம்புக்கு உட்பட்ட உணர்ச்சிகளிலும் தம் சிறு உடல்களிலும் அடைபட்டுக் கிடப்பவர்கள், அந்த எல்லையோடு நின்று விடுகிறார்கள். அவர்களைப் பொறுத்தவரை  உடலும், அற்ப உணர்ச்சிகளும்தான் அவர்களது முழு ஜீவனும் ஆகும்.    ஸ்ரீஅன்னை.

 

அன்னையால் ஏற்றுக் கொள்ளப்படுதல்.

 

ஒருவன் அன்னையின் மேற்பார்வையில் யோகம் செய்யத் துவங்கினால் அன்னை அவனுடைய முழுப் பொறுப்பையும் ஏற்றுக் கொள்வார் அல்லவா?

 

இதற்கு அந்த மனிதன் தயாராக இல்லாத வரையில் அது முடியாது. முதலில் அவன் அன்னையை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். பிறகு மேன்மேலும் அகங்காரத்தை விட்டு விட வேண்டும். ஒவ்வொரு அடியிலும் கிளர்ச்சி செய்கின்ற, அன்னையை எதிர்த்து உரைக்கின்ற, அவருடைய விருப்பத்திற்கு எதிராகப் பேசுகிற, அவருடைய முடிவுகளை குறை சொல்கின்ற சாதகர்கள் இருக்கிறார்கள்.

 

இந்த நிலைமைகளில் அவரால் எப்படி முழுப் பொறுப்பையும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்? ஆன்மிக வாழ்க்கையைப் பற்றியும், கீழ்படிதலைப் பற்றியும் பொது விதியை எழுதினேன். நீ அதைத் தெரிந்து இருக்க வேண்டும். அதோடு குறிப்பாக இங்கே அதை எப்படிப் பயன்படுத்துவது? என்பதையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

 

இங்குள்ள பலர் ''அன்னை தெய்வத் தன்மை வாய்ந்தவர்'' என்று சொல்வதோடு திருப்தி அடைந்து விடுகிறார்கள்; ஆனால் அவரது ஆணைப்படி நடப்பது இல்லை. மற்றவர்கள் உண்மையாக அன்னையை தெய்வத் தன்மை உடையவராகக் கருதுவது இல்லை. அவர் ஒரு சாதாரண குரு என்கிற முறையில் அவரைப் பார்க்கின்றனர். யோகத்தில் கீழ்படிதல் என்றால் என்ன? என்று சொல்லி இருக்கிறேன்; அதை விட அதிகமாகச் சொல்ல முடியாது.