பிரார்த்தனை.                

 

மழை, மழை, மழை,

மழை எங்களுக்கு வேண்டும்.        

மழை, மழை, மழை,

மழை வேண்டுமென்று நாங்கள் வேண்டுகிறோம் 

 

மழை, மழை, மழை,

மழை எங்களுக்கு தேவை          

மழை, மழை, மழை,

மழைக்காக நாங்கள் பிரார்த்திக்கிறோம்.                ஸ்ரீஅன்னை.                            

 

நீங்கள் தினம்தோறும் ஒரு பிரார்த்தனையை எழுத வேண்டும். அதில் உங்களது ஆர்வம் அல்லது உங்களது விசுவாசம் அல்லது உங்களது பெரு விருப்பம் மேலும் நீங்கள் எய்த விரும்பும் முன்னேற்றம் ஆகியவற்றைப் பற்றி வெளிப்படுத்தலாம். அது நீண்டதாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

 

இவ்வரிகள், இது உங்களை நீங்களே அறிய உதவும். நீங்கள் பகவானுடனும், என்னுடனும் பேசுவது போல் எழுதுங்கள். இதன் மூலம் நீங்கள் பகவானுடனும், என்னுடனும் ஒரு நெருக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்வீர்கள்.              ஸ்ரீ அன்னை.

 

எனது அருமை நாதனே!

 

உனக்காக உனக்காக மட்டுமே நான் செயல்படுகிறேன் என்பதை நினைக்க எவ்வளவு இனிமையாக இருக்கிறது. நான் உனது பணியாள்; செயலைத் தீர்மாணிப்பதும், செய்யும்படி கட்டளையிடுவதும், தொடங்கி வைப்பதும், வழிநடத்திச் செல்வதும் எல்லாம் நீயே.

 

இதை அறியும் போது - இதை உணரும் போது - என்ன அமைதி, என்ன சாந்தி, என்ன பரமானந்தம் வருகிறது. ஏனெனில,் நீ சுதந்திரமாக வேலை செய்யும்படி இளக்கமாக, கவனமாக, சொன்னதைச் செய்வதாக, சரணடைந்ததாக இருந்தால் போதும்; பிழைகளுக்கோ தவறுகளுக்கோ இடம் இராது. இல்லாதது, போதாதது என்று ஒன்றுமே இருக்காது. ஏனெனில், நீ எதை சங்கல்பித்து இருக்கிறாயோ, அதையே நீ செய்கிறாய். உனது சங்கல்பத்தின்படியே அது நடந்தேறும்.

 

எனது நன்றியறிதலாகிய தீவிரமான சுடரையும், மகிழ்ச்சி கொண்ட முழு நம்பிக்கையோடு கூடிய ஒட்டுதலையும் ஏற்று அருள்வாய்.

 

என் தந்தை புன்னகைத்து, என்னைத் தன் வலிமையான கைகளில் ஏந்திக் கொண்டான்; நான் எதற்கு அஞ்ச வேண்டும்? நான் அவனில் கரைந்து விட்டேன். இப்பொழுது தன்னுடைய வெளிப்பாட்டிற்காக அவனே உருவாக்கிய இந்த உடலில் செயல்படுவதும், வாசம் செய்வதும் அவனே.

 

                                                                     ஸ்ரீஅன்னை.

அக்டோபர் 10, 1918; தியானமும் பிரார்த்தனையும்.

 

 

சிந்தனைப் பொறிகள்.

 

நன்றி உணர்வு - ஓர் அபூர்வமான நற்பண்பு.

 

ஒரு காலத்தில் பிரம்மாண்டமான மிகவும் அழகிய அரண்மனை ஒன்று இருந்தது. அதனுள் இரகசியமான ஓர் அந்தப்புரம் இருந்தது. அதன் எல்லையை எவரும் மிதித்தது இல்லை. அதன் வெளியே இருக்கும் படிகளைக் கூட மனிதர்கள் யாரும் நெருங்கியது இல்லை. ஏனென்றால் அந்த அழகிய அரண்மனையானது வெகு உயரத்தில் வானில் இருக்கும் மேகத்தின் மீது அமைந்து இருந்தது. அதனை மனிதர்களால் நெருங்க முடியாது.

 

அது பேருண்மை கோலோச்சிய அரண்மனை ஆகும். ஒரு சமயம் அங்கே ஒரு விழா நடந்தது. அது மனிதர்கள் கலந்து கொள்ளக் கூடிய விழா அல்ல. பூமியில் நற்பண்புகள் என்ற அடையாளத்துடன் கொண்டாடப்படும். தேவதைகளே அவ்விழாவில் பங்கேற்றன.

 

அரண்மனையின் உள்ளே பளபளக்கும் சுவர்களும், தரையும், மேல் விதானமும் கொண்ட அலங்காரக் கூடம் ஆயிரம் ஜோதிப் பிரகாசத்துடன் மின்னியது.

 

புத்திசாலித்தனத்திற்கு உரிய கூடம் அது. தரையில் மங்கலான நீல நிறத்தில் மெலிதாகப் பரவி இருந்த ஒளி, அது மேலே செல்லச் செல்ல பிரகாசம் அதிகரித்தது. மேல் விதானத்தில் இருந்து வைரக் கற்கள் கொத்து கொத்தாக சர விளக்குகளைப் போல் கண்களைப் பறிக்கும் ஒளிக் கதிர்களை வாரி இறைத்தன.

 

நற்பண்புகள் தனித் தனியே அங்கு வந்து சேர்ந்தன. பிறகு தங்களுக்குள் இணக்கம் உள்ள குழுக்களாகப் பிரிந்து கொண்டன. பல்வேறு உலகங்களில் தனித் தனியாகப் பரவி இருக்கும் அவற்றுக்கு ஒன்று கூடக் கிடைத்த இந்த சந்தர்ப்பம் குதூகலத்தைக் கொடுத்தது.

 

நேர்மையானது இவ்விழாவிற்கு தலைமை தாங்கியது. அது தெளிந்த நீரைப் போன்ற உடை அணிந்து இருந்தது. அதன் கையில் கன சதுர வடிவிலான அப்பழுக்கற்ற பளிங்குக் கல் ஒன்று இருந்தது. அதன் வழியாகப் பார்த்த போது பொருட்கள் சாதாரணமாக தெரிவதைப் போல் அல்லாமல் அவற்றின் மெய்யான உருவம் சிதைபடாமல் காட்சி அளித்தது.

 

நேர்மையின் இரு புறமும், விசுவாசம் உள்ள பாதுகாவலர்களைப் போல் அடக்கமும், தைரியமும் நின்று இருந்தன. அடக்கம் பெருமையுடன் மரியாதைக்கு உரியதாக நின்று இருந்தது. தைரியம் தூக்கிய புருவமும், தீர்க்கமான பார்வையும், புன்னகையை கசிய விட்ட இறுகிய உதடுகளும் கொண்டு அசையாத உறுதியுடன் காணப்பட்டது.

 

தைரியத்தின் மிக அருகில் அதன் கையைப் பிடித்தபடி, தன் உருவத்தை முழுவதும் மறைத்துக் கொண்டு, முகத் திரையின் ஊடே ஒளிமிகு விழிகளைச் சுழல விட்டவாறு விவேகம் நின்று கொண்டு இருந்தது.

 

எல்லா தேவதைகளிலும் தனித்து விளங்கியது தர்ம தேவதை ஆகும். அது ஒருவரிடம் இருந்து மற்றவரிடம் செல்வதும், அதே சமயம் ஒவ்வொருவருக்கும் நெருக்கமானதாக தோன்றும்படியும் நடந்து கொண்டது. எச்சரிக்கையாக இருந்த அதே வேளையில் அலட்டிக் கொள்ளாமலும், சுறுசுறுப்பாக இருந்தபடியும், தன்னை ஒப்புக் கொடுத்த நிலையிலும் இருந்த தர்ம தேவதை தான் சென்ற இடத்தில் எல்லாம் மென்மையான வெண்ணொளியின் தடத்தை விட்டுச் சென்றது.

 

அது பரப்பிய வெண்ணொளியானது பலருக்கும் புலப்படாத நுட்பமானதொரு ஒளிப்பிழம்பில் இருந்து வந்து கொண்டு இருந்தது. அந்த ஒளிப் பிழம்பை நல்கிய தேவதை தர்ம தேவதையின் இணை பிரியாத இரட்டைப் பிறவியான நீதி தேவதை ஆகும். தர்ம தேவதையை நெருக்கிக் கொண்டு அன்பு, பொறுமை, கண்ணியம், அக்கறை முதலானவற்றின் பலவிதமான தேவதைகள் பிரகாசித்துக் கொண்டு இருந்தன.

 

அப்பொழுது தங்கத்தாலான நுழைவாயிலில் புதியதோர் தேவதை காட்சி அளித்தது. மிகுந்த தயக்கத்திற்குப் பிறகே காவாலாளிகள் அந்த தேவதையை உள்ளே செல்ல அனுமதித்து இருந்தனர். இதற்கு முன்னால் அவைகள் அந்த புதிய தேவதையைக் கண்டதே இல்லை. அதன் தோற்றமும் அவர்களுக்கு எவ்விதமான தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்துவதாக இருக்கவில்லை.

 

அந்த புதிய தேவதையானது வயதில் சிறியதாகவும், ஒல்லியாகவும் இருந்தது. அது அணிந்திருந்த வெண்மை நிற ஆடையோ மிக எளிமையாக இருந்தது. எனவே அது தயக்கத்துடனும், வெட்கத்துடனும் அடியெடுத்து உள்ளே வந்தது. அங்கே பகட்டுடன் மின்னிக் கொண்டு இருந்த தேவதைகளின் கூட்டத்தைக் கண்டு மிரண்டு போய் நின்றது. தான் எவரிடம் செல்வது என்பது தெரியாமல் விழித்து கொண்டு இருந்தது.

 

அதனைக் கண்ட விவேகம் எனும் தேவதையானது பிற தேவதைகளுடன் கலந்து ஆலோசித்தது. பின் அதனை நோக்கி முன் சென்று, அதனை சங்கடத்தில் இருந்து விடுபடச் செய்வது போல ஆறுதலுடன் பார்த்து மெதுவாகப் பேசியது. ''இங்கே கூடி இருக்கும் நாங்கள் எல்லோரும் ஒருவரை ஒருவர் அறிவோம்; அவரவர் தகுதிகளையும் அறிவோம்; ஆனால் உனது வரவு எங்களுக்கு வியப்பைத் தருகின்றது. ஏனென்றால் உன்னை இதுவரையில் நாங்கள் பார்த்தது இல்லை; எங்களுக்கு அறியாதவளாக இருக்கும் நீ யார் என்று அன்பு கூர்ந்து சொல்வாயா? என்று கேட்டது.

 

இதற்கு அந்த புதிய தேவதையானது பெருமூச்சுடன் மென்மையான குரலில் இந்த அரண்மனையில் நான் அரியப்படாதவளாக, அன்னியமாக காட்சி அளிப்பதில் வியப்பு ஏதும் இல்லை. ஏனென்றால் என்னை எந்த இடத்தில்ம் யாரும் அழைப்பது அபூர்வமே ஆகும்.

 

'' நான் நன்றி உணர்வு'' எனும் பெயர் கொண்டவள் ஆவேன் என்றது.   

                                                                    ஸ்ரீஅன்னை.

எல்லா அகங்காரத்தையும், எல்லா தெளிவின்மையையும் கரைத்து நன்றி உணர்வு எனும் புனிதமான தீப்பிழம்பு, சாதகரை அவருடைய இலட்சியத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும். பரம பேரருளின்பால் நாம் கொண்டுள்ள நன்றி உணர்வாகிய தீப் பிழம்பு  நமது இதயத்தில் இதமாக, இனிமையாக, பிரகாசமாக எப்பொழுதும் எரிந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். மேலும் மேலும் நன்றி உணர்வு கொண்டு இப் பேரருளின் செயலை உணர்ந்து அதற்கு அவர் நன்றி செலுத்தும் போது பாதையின் தூரம் மேலும் மேலும் குறைகிறது.                                     ஸ்ரீஅன்னை.

 

நன்றியுடைமை.

இறைவனிடம் இருந்து பெற்ற அருளை அன்போடு நினைவு கூறுதல். இறைவன் உனக்குச் செய்துள்ளவற்றையெல்லாம், செய்து கொண்டு இருப்பதை எல்லாம் பணிவுடன் ஒப்புக் கொள்ளுதல். இறைவனுக்குத் தான் கடைமைப்பட்டு இருப்பதை இயல்பாக உணருதல். அவ்வாறு உணர்வது இறைவன் உனக்குச் செய்து கொண்டு இருப்பதற்கு நீ தகுதி உடையவனாக ஆக வேண்டும் என்று உன்னை முழு முயற்சி செய்யச் செய்யும்.                                                    ஸ்ரீஅன்னை.