பிரார்த்தனை.                

 

மழை, மழை, மழை,

மழை எங்களுக்கு வேண்டும்.        

மழை, மழை, மழை,

மழை வேண்டுமென்று நாங்கள் வேண்டுகிறோம் 

 

மழை, மழை, மழை,

மழை எங்களுக்கு தேவை          

மழை, மழை, மழை,

மழைக்காக நாங்கள் பிரார்த்திக்கிறோம்.                   ஸ்ரீஅன்னை.                            

எம்பெருமானே!

 

உலகில் உனது சாந்தியும், மகிழ்ச்சியும் ஆட்சி புரியச் செய்யுமாறு நீ உனது வல்லமையை எனக்குத் தந்து இருக்கிறாய்.

 

ஆகவே, இந்த ஜீவன் இப்பொழுது உலகம் முழுவதையும் கவிழ்ந்து கொள்ளும் சாந்தியின் அரவணைப்பே ஆகும்; எல்லாவற்றையும் மூழ்க அடிக்கும் ஆனந்தக் கடலே ஆகும்.

 

பகை நிறைந்தோரே, கடற்கரை மணலில் பதிந்த அடிச் சுவடுகளை கடலானது அழித்து விடுவதைப் போல உங்கள் உள்ளங்களில் இருந்து வன்மமும், அழிக்கப்பட்டு விடும்.

 

பழி வாங்கும் வாழ்வு படைத்தோரே, தாயால் தாலாட்டப்படும் குழந்தையின் உயிரினுள் சாந்தி புகுவது போல உங்கள் இதயங்களுக் குள்ளும் சாந்தி பரவும்.

 

ஏனென்றால் திவ்விய உலக அன்னை தனது கடைக் கண் பார்வை யை இப்புவி மீது திருப்பி ஆசிர்வதித்து உள்ளாள்.

 

இறைவனே,

 

எனது பழக்கங்களை எல்லாம் நீ உடைத்து விட்டாய். ஏனெனில் எல்லா மனக் கட்டுமானங்களில் இருந்தும் விடுதலை பெற நீ என்னைத் தயார் செய்கிறாய். சில மன-வடிவங்கள் குறிப்பாக சக்தி வாய்ந்த அல்லது சுபாவத்திற்கு ஏற்றபடி உள்ளவை ஆகும். அவை மிக உயர்ந்த அனுபவங்களுக்கு இட்டுச் செல்ல கூடிய நிச்சயமான வழிகாட்டிகள் ஆகும்.

 

ஆனால் அனுபவங்கள் கிடைத்த  பிறகு அவை எந்த மன வடிவத்திற்கும்- அவை எவ்வளவுதான் உயர்த்தாக இருந்தாலும் தூய் மையானதாக இருந்தாலும் சரி- கட்டுப்படாமல் சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும் என்பதே உனது விருப்பம் ஆகும். ஏனெனில் அப்பொழுது தான் அவற்றைப் பயன்படுத்தி புதிய உண்மையான வடிவில் அதாவது அந்த அனுபவங்களுக்கு மிகவும் பொருத்தமான வடிவில் வெளிப்படுத்த முடியும்.

 

ஆகவே எனது சிந்தனை வடிவங்களை எல்லாம் நீ உடைத்து எறிந்து விட்டாய். எனது எல்லா மனகட்டுமானங்களும் உரித்தெடுக்கப்பட்டு விட்டது. இதைப் பற்றி எல்லாம் ஒன்றுமே அறியாத இப்பொழுதுதான் பிறந்த ஒரு குழந்தையைப் போல உன் முன்னால் நிற்கிறேன்.

 

இந்த வெறுமையின் இருளிலே வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியாத ஆனால் உண்மையில் இருக்கின்ற ஏதோ ஒன்றின் உன்னத சாந்தி மீண்டும் நிலவியது. ஒற்றுமையுடனும், அச்சம் இன்றியும் நான் காத்து இருக்கிறேன்.

 

சரணம், கனலேறும் ஆர்வம் இவற்றால் உருவாக்கப்பட்டு உள்ள இந்தக் கருவியில் உன்னை வெளிப்படுத்துவதற்கு மிகப் பொருத்தமான அறிவு வடிவம் எதுவோ அதை அளக்க முடியாத ஆழங்களின் இதயத்தில் இருந்து நீ மறுபடியும் கட்டுவாயாக.

 

வாய்ப்புகள் நிறைந்த இந்த பிரமாண்டமான இரவின் முன்னே இதற்கு முன் எப்போதும் உணர்ந்ததைவிட அளவில்லாதபடி சுதந்திரமாக இருப்ப தாக உணர்கிறேன்.

 

பிரபு, நீ எனக்கு அருளி இருக்கும் இந்த அற்புத அனுபவத்திற்காக உன் முன்னால், இப்பொழுதுதான் பிறந்த குழந்தை போல் இருக்கச் செய்து இருப்பதற்காக, பரம ஆனந்தத்துடன் உனக்கு நன்றி கூறுகிறேன்.

 

எம்பெருமானே செவி கொடுங்கள், மிக உள்ளாழ்ந்த மெளனத்தில் எனது பிரார்த்தனை மிகுந்த ஆர்வத்துடன் நின்னை நோக்கி எழுகின்றது.

ஸ்ரீஅன்னை.

21 நவம்பர், டிசம்பர் 04 - 1914, தியானமும் பிரார்த்தனையும்.

 

 

சிந்தனைப் பொறிகள்.

 

பிரார்த்தனையின் பலன்.

 

மனிதனின் வாழ்வு தேவைகள் நிரம்பியது. எனவே விருப்பங்களும் தவிர்க்க முடியாதவைகள் ஆகிவிட்டன. பெளதிக, பிராணமய ஆசை கள் மட்டுமல்ல, மானசீக ஆன்மிக ஆசைகளும் அவனது வாழ்வில் நிரம்பி இருக்கின்றன.

 

இவ்வுலகை ஆளும் பெரும் ஆற்றல் ஒன்று இருப்பதை அவன் உணரும் போது தனது கரடு, முரடான வாழ்க்கைப் பாதையில் துணை வேண்டி, தனது வாழ்க்கைப் போராட்டத்தில் ஒரு பாதுகாப்பு வேண்டி, தனது தேவைகள் நிறைவுற வேண்டி அந்த ஆற்றலை அவன் பிரார்த்தனை மூலம் -கடவுளை -அணுகும் முறை பெரும்பாலும் பண்படையாத ஒரு வழிபாட்டு முறையாகவே  இருந்து வருகின்றது.

 

கடவுளுக்குப் புகழாரங்கள் சூட்டுவதாலும், காணிக்கைகள் செலுத்துவ தாலும் அவரை விலைக்கு வாங்கி விடலாம் என்பது போன்ற எண்ணம் நிலவி வருவது உண்மைதான். எனினும் அதன் மூலம் கடவுளை நோக்கித் திரும்புவது ஒரு பயனுள்ள இயக்கமாகவே ஆகிறது. அதில் ஓர் ஆழ்ந்த உண்மையும் உள்ளது.

 

பிரார்த்தனைக்கு உண்மையில் ஏதாவது பலன் உண்டா? அல்லது அது வெறும் மூட நம்பிக்கைதானா? என்னும் ஐயமும் நிலவி வருகின்றது. பரம்பொருள் தனது உயர் இலக்கிலேயே குறியாக இருப்பது உண்மைதான். மானிட அகங்காரத்தினால் இறைஞ்சி வேண்டி அதனை வளைத்து விட இயலாது என்பதும் உண்மை ஆகும்.

 

அனைத்தும் கடந்த பரம்பொருள் ஒரு மகத்தான நோக்கில் பெரும் திட்டத்துடன் செயல்படுகிறது. அந்தப் பரமன் வாலறிவன். அனைத்தும் அறிந்தவன். நெடிய முன்னோக்கு உடையவன். எது நன்மை என்றும், எதை எப்பொழுது செய்ய வேண்டும் என்பதும் அவனுக்குத் தெரியும். ''இதை இப்படிச் செய்'' என்று அவனுக்கு யாரும் வழி காட்ட வேண்டி யது இல்லை.

 

உலகப் பெரும் நியதியில் தனி மனிதனின் புல்லிய விருப்பங்கள் ஒரு பொருட்டே அல்ல. இந்த நியதிகளைப் பற்பல சக்திகளும் ஆற்றல்களும் இயக்கி நடத்துகின்றன. அந்த சக்திகள் மனித வாழ்க்கையை, மனித இச்சையை, நம்பிக்கையைப் பொருட்படுத்துகின் றன.

 

பிரார்த்தனை என்பது இந்த மனித இச்சைக்கு ஒரு வடிவம் கொடுக் கிறது. பிரார்த்தனை ஒரு குழந்தைத்தனமான செயல்தான். ஆனாலும், அதற்குரிய ஒரு உண்மையான சக்தியும், உட்பொருளும் இருக்கவே செய்கின்றது. இந்த சக்திதான் மனிதனின் இச்சையை தெய்வ சங்கல்பத்தோடு இணைக்க உதவுகின்றது. இந்தப் பிரார்த்தனையின் மூலம் நாம் தெய்வத்துடன் தொடர்பு கொள்ளும் வாய்ப்பும் உருவாகிறது.

 

ஆரம்ப நிலையில் இந்தத் தொடர்பு கீழ்த்தர நிலையிலேயே இருக்கும். மனிதனின் அகங்காரம் பிரதானமாக இருந்து கற்பனைகளும் நிறைந்து இருக்கும். தன்னைதானே ஏமாற்றிக் கொள்ளும் பிரமைகளுக்கும் அங்கு குறைவு இருக்காது. ஆனால் நாளடைவில் அதன் பின்னே மறைந்து இருக்கும் ஆன்மிக சத்தியம் நமக்குப் புலனாகும்.

 

இந்த உண்மை புலனாகும் போது நாம் யாசித்து கேட்ட வரங்கள் தன் முக்கியத்துவத்தை இழந்து விடும். இறைவனின் தொடர்பு ஒன்றே முக்கியமானது ஆகிவிடும். மனிதனின் வாழ்வு இறைவனோடு பிணைந்து உணர்வுள்ளதோர் இனிய உறவாகிவிடும். ஆன்மிக வாழ்க்கைக்கு இந்த தெய்விக உறவு பெரும் வலிமையை அளிக்கும்.

 

யோக சாதனையில் முயன்று உழைத்துப் பெறுகின்ற முன்னேற்றத்தை விட இந்தப் பிரார்த்தனை அளிக்கும் பயன் மகத்தானது ஆகும். ஏனெ னில் பிரார்த்தனையின் இறுதி கட்டத்தில் நாம் ஆரம்பத்தில் வேண்டியது வலு இழந்து போய் மகத்தானதொரு இலட்சியத்தை நாம் அடைந்து விடுவோம்.

 

திண்மையான சங்கற்பமும், நம்பிக்கையும், ஆர்வமும் இருக்கும் பட்சத்தில் பிரார்த்தனையின் பங்கு மகத்தானதுதான். கடவுளுடன் தொடர்பு கொள்வது ஒன்றே நமது விருப்பமாக ஆகும்பொழுது, அது ஆனந்தமாக ஆகும் பொழுது பிரார்த்தனை ஒரு வலிமை மிக்க சாதனம் ஆகி விடும்.

 

பிரார்த்தனை சாதகன் படிப்படியாக முன்னேற உதவும். இறுதியில் எவ்விதமான கோரிக்கைகளும் இன்றி, எவ்விதமான வேட்கையுமின்றி தூய தெய்விக அன்பில் திளைக்கும் பேற்றை நமக்கு அளிக்கும்.   

                                             பகவான் ஸ்ரீஅரவிந்தர்.