பிரார்த்தனை.                

 

மழை, மழை, மழை,

மழை எங்களுக்கு வேண்டும்.        

மழை, மழை, மழை,

மழை வேண்டுமென்று நாங்கள் வேண்டுகிறோம் 

 

மழை, மழை, மழை,

மழை எங்களுக்கு தேவை          

மழை, மழை, மழை,

மழைக்காக நாங்கள் பிரார்த்திக்கிறோம்.               ஸ்ரீஅன்னை.                            

இறைவா,

 

புதிய ஆண்டு பிறந்து இருக்கிறது; அதில் இருந்து பயன் அடைந்து கொண்டால் என்ன? இந்தத் தருணத்தில் இந்த அடையாளம் ஓர் உண்மையாக வேண்டும். இறந்த காலத்தின் வருந்தத்தக்க விஷயங்கள் எல்லாம் போய் அவற்றின் இடத்தில் மகிமையுடன் விளங்க வேண்டியவை வரவேண்டும் என்று புதிய தீவிரத்துடன் சங்கல்பம் செய்து கொள்ளலாம் அல்லவா!       ஜனவரி 2 , 1915.

 

எம்பெருமானே, எனது பிரார்த்தனையைக் கேட்டு அருள். என்னுள் நீ சர்வ சக்தி உடையவன், எனது விதியை வகுக்கும் தனி நாயகன், என் வாழ்க்கையின் வழிகாட்டி, தடைகளை எல்லாம் தகர்ப்பவன், தீர ஆலோசிக்காமல் முடிவு செய்த சங்கல்பங்கள், மனதின் இறுகிப் போன கருத்துக்கள் ஆகியவற்றை எல்லாம் வெல்பவன் ஆவாய்.

 

ஒரு வேளை வெளி உலகில் நீ சர்வ சக்தியுடன் செயலாற்ற என் மனம், செயலுக்கு வேண்டிய சாதனங்களை ஒழுங்கு செய்யவும், உருவாக்கவும் செய்கிற மனம் உனக்குக் கருவியாக தேவைப்படலாம். நீ இந்தக் கருவியை பூரணப்படுத்திவிட்டால் வேலை நிறைவேறி விடும் என்பதில் சந்தேகத்திற்கு இடம் ஏது?

 

எதிர்மறையான சூசனைகளை கொண்டு வரும் தீய இருண்ட நிழல்களை எல்லாம் வெகு தொலைவிற்கு விரட்டி அடைக்க வேண்டும். உனது எல்லையற்ற கருணையில் அசைக்க முடியாத முழு நம்பிக்கை வைத்து உன்னை நோக்கி பிரார்த்திக்கிறேன்.

 

உனது பகைவர்களை நண்பர்களாக உருமாற்று, இருளை ஒளியாக மாற்று.

 

இந்த மாபெரும் தீரமிக்க போராட்டத்தில் அன்பிற்கும், பகைமைக்கும் இடையில் நடைபெறும் புனிதமான போராட்டத்தில், நீதிக்கும் அநீதிக்கும், உனது பரம தர்மத்திற்கு கீழ்படிவதற்கும் எதிர்த்து கிளர்ச்சி செய்வதற்கும் இடையே நடக்கும் இப்போராட்டத்தில் உன்னதமான சாந்தியைப் பெறும் தகுதியை மனித இனம் படிப்படியாக அடையச் செய்வதில் நான் வெற்றி பெறுவேனாக.

 

அப்பொழுது அகச் சச்சரவுகள் எல்லாம் ஓய்ந்து, மனிதனுடைய முயற்சி எல்லாம் நினது திவ்விய சித்தத்தையும் வளர்ந்து செல்கின்ற நினது இலட்சியத்தையும் அடைவதில் ஒன்று சேர முடியும்.

                                                      ஸ்ரீஅன்னை.

ஜனவரி 18, 1915, தியானமும் பிரார்த்தனையும்.

 

 

சிந்தனைப் பொறிகள்.

 

மறைந்து இருக்கும் பேராவல்.

 

பேராவல் என்பது பல யோகிகளின் வீழ்ச்சிக்கு காரணமாக இருந்துள்ளது. இந்த நோயானது நீண்ட காலமாக மறைவாக இருக்கக் கூடும். இது தம்முள் இருப்பதையே உணராமல் பலர் யோக வழியில் இறங்கி விடுகின்றனர். ஆனால் அவர்கள் சக்தி பெற்றபின் அவர்களுடைய பேராவல் தீவிரமாக மேலே எழுகிறது. ஏனெனில் அது ஆரம்பத்திலேயே தூக்கி எறியப்படவில்லை.

 

வியக்கத்தக்க சக்திகளைப் பெற்ற யோகியின் கதை ஒன்று இருக்கிறது. அந்த யோகி தமது சீடர்களால் ஒரு பெரிய விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டு இருந்தார். விருந்தில் உணவானது ஒரு பெரிய தாழ்வான மேசை மீது பறிமாறப்பட்டு இருந்தது. அச்சமயம் சீடர்கள் குருவிடம் அவரது சக்தியை ஏதாவது வகையில் காட்டும்படி கேட்டுக் கொண்டனர்.

 

அவர்கள் கேட்டபடி செய்யக் கூடாது என்பது குருவுக்குத் தெரியும். ஆனால் அவருக்குள் பேராவல் இருந்ததால் ''இது தீங்கற்ற ஒரு செயல்தான், மேலும் இப்படிப்பட்ட ஒன்றைச் செய்வது சாத்தியம் என்பதை சீடர்களுக்குக் காட்டவும், இறைவனது மகத்துவத்தை நிரூபிக்கவும் இது உதவலாம்'' என்று அவர் நினைத்தார்.

 

உடனே அவர் சீடர்களை நோக்கி, ''அடியில் உள்ள மேசையை மட்டும் எடுத்து விடுங்கள், உணவுத் தட்டுகளோடு அந்த மேசை விரிப்பு அப்படியே இருக்கட்டும்' என்று கூறினார். ஆனால் சீடர்கள் ஐயோ, அப்படி செய்ய முடியாது, எல்லாமே கீழே விழுந்து விடும்'' என்று கத்தினார்கள்.

 

ஆனால் குரு விடாமல் கட்டாயப்படுத்தியதால் அவர்கள் மேசை விரிப்புக்குக் கீழே இருந்த மேசையை அகற்றினார்கள். என்ன அற்புதம்! மேசை விரிப்பும், அதன் மேல் இருந்த பொருட்களும் அடியிலே மேசை மேல் இருப்பதைப் போல அந்தரத்தில் அப்படியே இருந்தன. இதனைக் கண்ட அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.

 

ஆனால் அந்த யோகி திடீரென குதித்து எழுந்து '' இனி ஒரு போதும் எனக்குச் சீடர்களே வேண்டாம். ஐயோ, நான் எனது கடவுளுக்கு துரோகம் செய்து விட்டேன்' என்று கத்தி அழுது கொண்டே வெளியே ஓடினார். தம் சுயநலத்திற்காக இறைவனது சக்தியைப் பயன்படுத்திய தால் அவரது இதயம் பற்றி எரிந்தது.

 

சக்திகளைப் பயன்படுத்துதல்.

 

 சக்திகளை வெளிப்படையாகக் காட்டுவது எப்போதும் தவறாகும். அதற்காக, அவற்றால் பயன் ஏதும் இல்லை என்று சொல்லி விட முடியாது. ஆனால் அவை எவ்விதத்தில் கிடைத்தனவோ அதே விதத்தில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். அவை இறைவனுடன் ஒருவர் ஒன்றிப்பதால் கிடைக்கின்றன.

 

ஆகவே அவை இறைவனது திரூஉளப்படியே பயன்படுத்தப்பட வேண்டுமே அல்லாமல் வெளியில் காண்பிப்பதற்காக அல்ல. நீ ஒரு குருடனை சந்திக்க நேரிட்டு அவனுக்குப் பார்வை கிடைக்கும்படி செய்ய உனக்கு சக்தி இருக்குமானால் அவனுக்குப் பார்வை கிடைப்பது தெய்வ சித்தமாக இருந்தால், ''பார்வை பெறுவானாக'' என்று மட்டும் நீ சொன்னால் போதும், அவன் பார்வை பெற்று விடுவான்.

 

ஆனால் அவனை குணப்படுத்துவது உனது விருப்பம் என்பதால் நீ அவனைப் பார்வை பெறச் செய்தால் அப்போது நீ உனது சொந்த ஆசையைப் பூர்த்தி செய்து கொள்வதற்காக சக்தியைப் பயன்படுத்து கிறாய். இப்படிப்பட்ட செயலினால் அனேகமாக நீ உன் சக்தியை இழப்பது மட்டும் அல்லாமல் அம்மனிதனுள் குழப்பத்தையும் ஏற்படுத்தி விடுகிறாய்.

 

எனினும் இந்த இரண்டு வழிகளும் வெளித் தோற்றத்தில் ஒரே மாதிரியாகத் தெரிகின்றன. ஆனால் உண்மையில் ஒரு வழியில் நீ இறைவனின் சித்தத்தின்படி செயல்படுகிறாய் மற்றதில் ஏதாவது சுய நோக்கத்திற்காக செயல்படுகிறாய்.                     ஸ்ரீஅன்னை.